اصل اهمیّت:
مطابق این اصل وقایعی ثبت می گردند که با اهمیت باشند و وقایع بی اهمیت نیزحذف می گردند. رَد وقایع بی اهمیت تأثیری درگزارشات مالی مؤسسه نخواهد گذاشت. اثراتی که درثبت وقایع وجود دارند می بایستی ارزش نیروی کاردرآن لحاظ گردد وطبق نظرنیومن و میلمن مفهوم اصل اهمیت قسمت مهمی از اصول حسابداری و استانداردهای گزارش دهی به حساب می آید.
اصل محافظه کاری:
اصل احتیاط این است که باید کوشش لازم به عمل آید تا درآمد مؤسسات پیش ازآنکه واقعیت دارد درحساب ها منظورنشود این اصل حسابدار بایستی دارایی ها ودرآمدها را به کنترل ارزش و بدهی ها و هزینه ها را به بیشترین ارزش گزارش نماید. طرفداران اصل احتیاط معتقدند که برای حفظ قدرت مالی مؤسسات اجرای این ضروری است خاصه ی این اغلب گردانندگان چرخه های اقتصادی مدیران مؤسسات به هنگام قضاوت درباره ی مسائل مالی اغلب خوشبین هستند و این خوش بینی اگرازحد معمول تجاوزکند برای ادامه ی مؤسسات زیان بخش است.
اصل ثبات رویه :
طبق این اصل رویه ها ی حسابداری بکارگرفته شده دریک دوره ی مالی بایستی برای دوره های مالی مختلف قابل اعمال باشند چنانچه روش های حسابداری بطورمداوم تغییریابد تجزیه و تحلیل و مقایسه اقلام دوره های مختلف مالی بی اندازه مشکل خواهدگشت.
اصل افشاء :
افشاء کلیه ی اطلاعات با اهمیت یکی ازمهمترین اصل حسابداری است طبق این اصل کلیه ی حقایق بااهمیت ومرتبط با وضعیت مالی درگزارشات مالی به طورکامل افشاء واین امرموجب تفسیردرست استفاده کنندگان ازاطلاعات مالی می گردد. این اصل علاوه براطلاعات کمی شامل اطلاعات کیفی می گردد.
تطابق هزینه با درآمد:
هدف هرمؤسسه ای کسب سود بوده و هزینه هایی که بادرآمدشان تطابق دارند، سود به وسیله ی تطابق هزینه در مقابل درآمد اندازه گیری می شوند به موجب این مفهوم هنگامی که یک رویداد مالی موجب درآمد دریک دوره ی مالی می شود تأثیرآن رویداد برهزینه ی همان دوره خواهد بود.